Napadowy czestoskurcz lub napadowe migotanie przedsionków

Może również powstać trzepotanie przedsionków z miarową na ogół, lecz szybką czynnością serca. Przedsionki biją wtedy 200-300 razy na minutę, komory zaś znacznie mniej. Niekiedy znów zwiększone napięcie nerwu współczulnego może przejawić się jako częstoskurcz napadowy (tacłvycardia paroxysmalis), powstały z działania obcorodnego bodźca, który zamiast prawidłowego bodźca pobudza czynność serca. Napadowy częstoskurcz lub napadowe migotanie przedsionków wiąże się ze stanem podrażnienia nerwu współczulnego lub porażenia nerwu błędnego. Zwichnięty w swojej równowadze układ wegetatywny może wywołać zaburzenia w dromotropizmie serca. Continue reading „Napadowy czestoskurcz lub napadowe migotanie przedsionków”

Ogólny spadek lub podwyzszenie cisnienia krwi

Ogólny spadek lub podwyższenie ciśnienia krwi powstaje przede wszystkim z powodu zmian w ośrodku naczyniowym, to jest wskutek jego zmniejszonego lub zwiększonego napięcia. Zmiana napięcia ośrodka naczyniowego może być wywołana albo z kory mózgowej jako tzw. wpływ psychiczny, albo, co ma znaczenie większe. Punkt uchwytu dla układu pressoreceptorów znajduje się w samych naczyniach, mianowicie w łuku tętnicy głównej i w zatoce szyjnej, W tych odcinkach naczyniowych mamy budowę sprężystą, nie zaś mięsną i tutaj znajduje się pole odbiorcze dl; bodźców przenoszących się albo przez nervus depressor z łuku tętnicy głównej,albo przez nerwy Heringa: z zatoki szyjnej. Bodźcem dla zakończeń wymienionych nerwów jest ciśnienie krwi i dlatego są to bodźce natury mechanicznej. Continue reading „Ogólny spadek lub podwyzszenie cisnienia krwi”

Zakonczenia nerwów wegetatywnych

Zakończenia nerwów wegetatywnych w zatoce szyjnej l łuku tętnicy głównej są nie tylko wrażliwe na podniety mechaniczne, lecz także na bodźce chemiczne, to znaczy, że różne, ciała chemiczne oraz jady bakteryjne, krążące we krwi, mogą podrażniać chemoreceptory skupione w kłębku szyjnym (glomus caroticum) i kłębku tętnicy głównej (glomus aorticum); powodując na drodze odruchu wegetatywnego zmiany napięcia ośrodka naczyniowego, co w wyniku daje również efekt spadku lub podniesienia ciśnienia krwi. Nerwice naczyniowe W zakłóceniu sprawnej regulacji wegetatywnej naczyń mogą powstawać tzw. nerwice naczyniowe. Jedną z postaci nerwic naczyniowych jest dermografizm. Objawia się on tym, że naczynia skórne, które są wtedy wrażliwe na podrażnienie dotykiem, ulegają rozszerzeniu lub zwężeniu . Continue reading „Zakonczenia nerwów wegetatywnych”

UKLAD POWLOKOWY

UKŁAD POWŁOKOWY Układ powłokowy stanowi powierzchnię bezpośredniego stykania się ustroju ze środowiskiem i w związku z powyższym obejmuje nie tylko – powłokę zewnętrzną czyli-skórę (integumentum commune), lecz również szereg narządów pochodnych. Spośród narządów pochodnych jedne zachowują w dalszym ciągu ścisłą łączność ze skórą (np. uwłosienie, gruczoły skórne, narządy pazurowe, receptory kontaktowe), inne zaś, jak np. układ nerwowy oraz telereceptory zyskują pewną autonomię, która nie przekreśla jednak pierwotnych związków genetycznych. W ujęciu szerszym, układ powłokowy stanowi zespół niezmiernie ważnych narządów o bardzo różnorodnych zadaniach. Continue reading „UKLAD POWLOKOWY”

gruczoly skórne

Całokształt materiału, zawartego w niniejszym dziale, rozpatrzyjmy w kolejności następującej: 1) – budowa skóry, 2) – gruczoły skórne, 3) – uwłosienie, 4)- opuszki kończyn, 5) – narządy pazurowe i 6) – rogi. 1) powłoka ogólna (integumentm commune), zwana potocznie – skórą jest utworem, rozwijającym się z dwóch listków zarodkowych, z ektodermy powierzchownej ciała oraz z mezodermalnego dermatomu . Zgodnie z powyższym, rozróżniamy w skórze dwa zasadnicze składniki: – naskórek(epidermie), pochodzenia ektodermalnego wraz z licznymi jego pochodnymi oraz – skórę właściwą (corium s. derma), pochodzenia mezodermalnego, nieporównanie uboższą w wytwory pochodne . Naskórek(epidermie) stanowi część powierzchowną powłok, która w środowisku lądowym, a więc u ssaków, ulega znacznemu uwielowarstwieniu. Continue reading „gruczoly skórne”

Warstwa kolczasta

Należy zaznaczyć, że warstwa rozrodcza naskórka jest jego warstwą rodowo i osobniczo najstarszą i najwcześniejszą, albowiem zarówno naskórek Bezczaszkowców (Acrania, np. rodzaj Branchiostoma), jak i młodych zarodków składa się jedynie z tej warstwy. 2) – Warstwa kolczasta (stratum. epinosum. ), jak i wszystkie pozostałe warstwy naskórka, jest pochodną warstwy rozrodczej i charakteryzuje się przemianami chemicznymi w protoplazmie komórek, prowadzącymi ostatecznie do powstania istoty rogowej. Continue reading „Warstwa kolczasta”

W obrebie glebszych warstw naskórka znajdujemy mniej lub wiecej liczne-wolne zakonczenia galazek nerwowych czuciowych

W obrębie głębszych warstw naskórka znajdujemy mniej lub więcej liczne-wolne zakończenia gałązek nerwowych czuciowych. Zakończenia te uchodzą za stacje odbiorcze bodźców bólowych, mogą więc być nazwane – receptorami bólowymi. Podrażnienie ich następuje prawdopodobnie na drodze chemicznej, a mianowicie przez wydzielinę zniszczonych lub okaleczonych komórek naskórkowych. Tutaj mają również swe siedlisko (na pograniczu ze skórą właściwą)-receptory chłodowe, tj. ciałka czuciowe, odbierające bodźce, powstałe na skutek obniżenia temperatury. Continue reading „W obrebie glebszych warstw naskórka znajdujemy mniej lub wiecej liczne-wolne zakonczenia galazek nerwowych czuciowych”

Gruczoly potowe maja ksztalt nader wydluzonych cewek

Z powyższego wynika, że dwie te pochodne skóry są wykładnikami wysokiego poziomu temperatury wewnętrznej ssaków i jej stałości. Gruczoły potowe mają kształt nader wydłużonych cewek, których część wydzielnicza, zwinięta w kłębek, sięga aż w głąb warstwy siateczkowatej skóry właściwej. Stąd przewód wydzielniczy podąża. w stronę naskórka i przebiwszy go wzdłuż charakterystycznej spirali otwiera się tzw. porem potowym na powierzchni skóry. Continue reading „Gruczoly potowe maja ksztalt nader wydluzonych cewek”

Uwlosienie

Uwłosienie (pili). U włosienie albo sierść jest w zasadzie wykładnikiem ciepłostałości ustroju oraz środowiska lądowego. Tym dwóm cechom odpowiadają najzupełniej ssaki i tylko one posiadają uwłosienie, mogłyby więc z powodowaniem również być nazywane – kręgowcami uwłosionymi (Vertebrata pilosa). Tylko nieliczne ssaki wodne (np. Cetacea) posiadają z przyczyn mechanicznych uwłosienie uwstecznione, nieliczne jednak szczątki włosów wskazują na to, że i one były niegdyś przyodziane w futro. Continue reading „Uwlosienie”

Opuszki konczynowe

Opuszki kończynowe(pulrini s. tori). Pod nazwą opuszek kończynowych rozumiemy poduszeczkowate wyniosłości, występujące na powierzchniach podeszwowych rąk i stóp. Znajdują się w nich liczne ciałka czuciowe dotykowe i z tego tytułu opuszki odgrywają rolę regulatorów dynamiki ruchów kończyn. Są one najlepiej rozwinięte u stopochodów, a szczególnie w typie kończyn chwytnych, natomiast u palcochodów, a zwłaszcza u Kopytowców, ilość ich maleje, wskutek zcalania się opuszek sąsiednich i w wyniku redukcji palców. Continue reading „Opuszki konczynowe”