Nerwica serca

Nerwica serca może powstać nie tylko przez bezpośrednie działanie bodźca chorobotwórczego na układ wegetatywny dochodzący do serca, ale także na-drodze odruchowej przy schorzeniach rozmaitych narządów, jak np. żołądka; jelit, wątroby, pęcherzyka żółciowego, nerek, pęcherza moczowego innych. Bodźce chorobotwórcze z tych narządów podrażniają włókna dośrodkowe; których pobudzenie podrażnia z kolei ośrodki wegetatywne ich stan czynny przenosi się na serce, wywołując objawy chorobowe długotrwająca nerwica serca może w końcu doprowadzić do jego zmian anatomicznych. Rozmaite w swoich objawach nerwice serca mogą powstać w przebiegu chorób zakaźnych, w których cierpi układ. wegetatywny, jak np. Continue reading „Nerwica serca”

Ogólny spadek lub podwyzszenie cisnienia krwi

Ogólny spadek lub podwyższenie ciśnienia krwi powstaje przede wszystkim z powodu zmian w ośrodku naczyniowym, to jest wskutek jego zmniejszonego lub zwiększonego napięcia. Zmiana napięcia ośrodka naczyniowego może być wywołana albo z kory mózgowej jako tzw. wpływ psychiczny, albo, co ma znaczenie większe. Punkt uchwytu dla układu pressoreceptorów znajduje się w samych naczyniach, mianowicie w łuku tętnicy głównej i w zatoce szyjnej, W tych odcinkach naczyniowych mamy budowę sprężystą, nie zaś mięsną i tutaj znajduje się pole odbiorcze dl; bodźców przenoszących się albo przez nervus depressor z łuku tętnicy głównej,albo przez nerwy Heringa: z zatoki szyjnej. Bodźcem dla zakończeń wymienionych nerwów jest ciśnienie krwi i dlatego są to bodźce natury mechanicznej. Continue reading „Ogólny spadek lub podwyzszenie cisnienia krwi”

Zakonczenia nerwów wegetatywnych

Zakończenia nerwów wegetatywnych w zatoce szyjnej l łuku tętnicy głównej są nie tylko wrażliwe na podniety mechaniczne, lecz także na bodźce chemiczne, to znaczy, że różne, ciała chemiczne oraz jady bakteryjne, krążące we krwi, mogą podrażniać chemoreceptory skupione w kłębku szyjnym (glomus caroticum) i kłębku tętnicy głównej (glomus aorticum); powodując na drodze odruchu wegetatywnego zmiany napięcia ośrodka naczyniowego, co w wyniku daje również efekt spadku lub podniesienia ciśnienia krwi. Nerwice naczyniowe W zakłóceniu sprawnej regulacji wegetatywnej naczyń mogą powstawać tzw. nerwice naczyniowe. Jedną z postaci nerwic naczyniowych jest dermografizm. Objawia się on tym, że naczynia skórne, które są wtedy wrażliwe na podrażnienie dotykiem, ulegają rozszerzeniu lub zwężeniu . Continue reading „Zakonczenia nerwów wegetatywnych”

Wlókna naczyniorozszerzajace

Należy zaznaczyć, że pod- czas gdy włókna naczyniozwężające opuszczają rdzeń za pośrednictwem jego korzonków brzusznych i poprzez gałązki łączące białe przedostają się do zwojów pnia współczulnego, to włókna naczyniorozszerzające ciągną się od jądra współczulnego do nn. obwodowych drogą korzonków grzbietowych. Włókna naczyniorozszerzające, jak wspomniałem, posiadają charakter przywspółczulny, czego wyrazem jest ich wrażliwość na atropinę. Zarówno włókna naczyniorozszerzające, jak i włókna naczyniozwężające pochodzenia rdzeniowego udają się do skóry, gdzie są w stanie wpływać na regulowanie temperatury wewnętrznej ciała. Na szczególną uwagę zasługują stosunki, zachodzące w trzewiach jamy brzusznej. Continue reading „Wlókna naczyniorozszerzajace”

W obrebie glebszych warstw naskórka znajdujemy mniej lub wiecej liczne-wolne zakonczenia galazek nerwowych czuciowych

W obrębie głębszych warstw naskórka znajdujemy mniej lub więcej liczne-wolne zakończenia gałązek nerwowych czuciowych. Zakończenia te uchodzą za stacje odbiorcze bodźców bólowych, mogą więc być nazwane – receptorami bólowymi. Podrażnienie ich następuje prawdopodobnie na drodze chemicznej, a mianowicie przez wydzielinę zniszczonych lub okaleczonych komórek naskórkowych. Tutaj mają również swe siedlisko (na pograniczu ze skórą właściwą)-receptory chłodowe, tj. ciałka czuciowe, odbierające bodźce, powstałe na skutek obniżenia temperatury. Continue reading „W obrebie glebszych warstw naskórka znajdujemy mniej lub wiecej liczne-wolne zakonczenia galazek nerwowych czuciowych”

gruczoly skórne

Ciałko takie składa się z jednej, przekształconej, komórki nabłonkowej odbiorczej, z którą styka się miseczkowate zakończenie włókna nerwowego (meniscus). Naskórek jest podłożem, z którego rozwija się wiele pochodnych, że wymienię tylko: szkliwo zębowe, ślinianki, gruczoły skórne, uwłosienie, zasadnicze składniki narządów pazurowych i wreszcie sutki. Grubość naskórka waha się w szerokich granicach u poszczególnych ssaków oraz jest zmienna w zależności od okolic ciała. A więc np. wybitnie grubym naskórkiem odznaczają się Hippopotamidae, Rhinocerotidoe i Proboseidea (tzw. Continue reading „gruczoly skórne”

Tkanki zarodkowe

Tkanki zarodkowe są i tym ciekawe, że . są jak gdyby ostatnimi pozostałościami w ustroju dorosłym po tkankach zarodkowych, tak niezwykle żywotnych, ustroju zarodka. W skład skóry właściwej wchodzą trzy warstwy zasadnicze. Są to: – warstwa brodawkowa (stratum papiilare), – warstwa siateczkowa (stratum reticulare) i wreszcie – warstwa łączna podskórna (stratum. subcutaneum). Continue reading „Tkanki zarodkowe”

Przenikniecie pecherzyków powietrznych w obrab miazszu nadaje mu zabarwienie biale

Należy zauważyć, że wiele włosów jest całkowicie lub tylko częściowo pozbawionych istoty rdzeniowej. W istocie korowej występuje barwik pod postacią ziarnistą i rozpuszczoną, nadający wraz z innymi własnościami włosa (np. z charakterem naskórka) odpowiednią barwę uwłosieniu. Przeniknięcie pęcherzyków powietrznych w obrąb miąższu nadaje mu zabarwienie białe (siwienie). Jak wspomniałem, korzeń włosowy jest umieszczony w tzw. Continue reading „Przenikniecie pecherzyków powietrznych w obrab miazszu nadaje mu zabarwienie biale”

zrogowacenie

Z powyższego wynika, że strzałka kopytowa rogowa jest wytworem miazgi strzałkowej. Co się tyczy pozostałych opuszek u Koniowatych, to prawdopodobnie przekształciły się one w zrogowacenia, ujmowane nazwami – kasztanowi –ostróg. Ostrogą (callositas metacarpalis) nazywamy zrogowacenie, widoczne na powierzchni dłoniowej okolicy stawu śródręczno-palcowego, odpowiadające, być może, opuszce międzypalcowej pięciopalcowców. Nazwą – kasztana(callositas carpalie resp. tarsalis) jest określane zrogowacenie, widniejące na powierzchni przyśrodkowej nadgarstka albo też stępu (u Asinus brak kasztana stępowego), mające prawdopodobnie związek z opuszkami nadgarstkowymi innych ssaków. Continue reading „zrogowacenie”