Zaburzenia w czynnosci naczyn

Zaburzenia w czynności naczyń Regulacja naczyń krwionośnych jest ściśle związana z układem wegetatywnym, który reguluje stan ośrodków naczyniowych, i zwichnięcie czynności składowych układu wegetatywnego, czy to chwilowe czy trwałe, prowadzi do rozszerzenia lub zwężenia naczyń. Wiemy, że przecięcie rdzenia kręgowego pod rdzeniem przedłużonym powoduje rozszerzenie naczyń i spadek ciśnienia krwi. Jest to wynik usunięcia wpływu ośrodków naczyniowych głównych w podwzgórzu i rdzeniu przedłużonym, ściśle związanych ,z układem nerwów adrenergicznych i cholinergicznych. Podrażnienie nerwów układu prowadzi do zwężenia naczyń, cholinergicznych zaś do rozszerzenia naczyń. Wpływ tych nerwów na naczynia serca jest odwrotny. Continue reading „Zaburzenia w czynnosci naczyn”

Ogólny spadek lub podwyzszenie cisnienia krwi

Ogólny spadek lub podwyższenie ciśnienia krwi powstaje przede wszystkim z powodu zmian w ośrodku naczyniowym, to jest wskutek jego zmniejszonego lub zwiększonego napięcia. Zmiana napięcia ośrodka naczyniowego może być wywołana albo z kory mózgowej jako tzw. wpływ psychiczny, albo, co ma znaczenie większe. Punkt uchwytu dla układu pressoreceptorów znajduje się w samych naczyniach, mianowicie w łuku tętnicy głównej i w zatoce szyjnej, W tych odcinkach naczyniowych mamy budowę sprężystą, nie zaś mięsną i tutaj znajduje się pole odbiorcze dl; bodźców przenoszących się albo przez nervus depressor z łuku tętnicy głównej,albo przez nerwy Heringa: z zatoki szyjnej. Bodźcem dla zakończeń wymienionych nerwów jest ciśnienie krwi i dlatego są to bodźce natury mechanicznej. Continue reading „Ogólny spadek lub podwyzszenie cisnienia krwi”

Czestym zjawiskiem jest przybieranie przez warstwe laczna podskórna charakteru tkanki tluszczowej

Wyjątek stanowi skóra powierzchni dłoniowej rąk i stóp, gdzie wskutek spoistego utkania warstwy podskórnej skóra jest mocno związana z pokrytymi przez nią narządami. W obrębie tkanki łącznej podskórnej, zwłaszcza w okolicach przystawowych, znajdują się mniej lub więcej liczne, wielkie – ciałka Vatera-Paciniego, będące swoistymi receptorami, informującymi układ nerwowy ośrodkowy o stopniu ucisku oraz rozciągania okolicznych tkanek. Częstym zjawiskiem jest przybieranie przez warstwę łączną podskórną charakteru tkanki tłuszczowej. Mówimy wówczas o – podściółce tłuszczowej (panniculus adiposus), Zabezpiecza ona ustrój przed utratą ciepła, a ponadto stanowi magazyn tłuszczowy, z którego dany ssak czerpie rezerwy pokarmowe w razie potrzeby. Podściółka tłuszczowa jest wyjątkowo silnie rozwinięta u Cetacea, a poniekąd i u Sirenia oraz u wielu ssaków w okresie przygotowawczym do zimowania. Continue reading „Czestym zjawiskiem jest przybieranie przez warstwe laczna podskórna charakteru tkanki tluszczowej”

sklad chemiczny tluszczów podsciólki tluszczowej jest nieco odmienny u poszczególnych ssaków

Należy zaznaczyć, że skład chemiczny tłuszczów podściółki tłuszczowej jest nieco odmienny u poszczególnych ssaków (np. tłuszcz wieprzowy, tłuszcz wołu), i może podlegać odchyleniom pod wpływem jakości spożywanego pokarmu. Utworami wiążącymi się ściśle z podściółką tłuszczową skóry właściwej są: ogon tłuszczowy owiec karakułów i merynosów, garb,. u afrykańskiego Camelus dromedarius, oraz dwa garby u azjatyckiego Camelus bactrianus. Bezpośrednimi pochodnymi skóry, jako całości, są narządy następujące: – torba (marsupium. Continue reading „sklad chemiczny tluszczów podsciólki tluszczowej jest nieco odmienny u poszczególnych ssaków”

Gruczoly skórne

Zarówno o jednym, jak i o drugim była już mowa poprzednio, nie będziemy więc do tej sprawy powracać O unerwieniu czuciowym skóry były kilkakrotnie wzmianki. Na zakończenie dodam, że największą ilość receptorów dotykowych spotykamy na twarzy, a zwłaszcza na palcach, bez względu na. to w jakie pochwy rogowe są one zaopatrzone. 2) Gruczoły skórne. Naskórek skóry tworzy wiele gruczołów, z których najważniejszym i są-gruczoły potowe, i-gruczoły łojowe. Continue reading „Gruczoly skórne”

Uwlosienie

Uwłosienie (pili). U włosienie albo sierść jest w zasadzie wykładnikiem ciepłostałości ustroju oraz środowiska lądowego. Tym dwóm cechom odpowiadają najzupełniej ssaki i tylko one posiadają uwłosienie, mogłyby więc z powodowaniem również być nazywane – kręgowcami uwłosionymi (Vertebrata pilosa). Tylko nieliczne ssaki wodne (np. Cetacea) posiadają z przyczyn mechanicznych uwłosienie uwstecznione, nieliczne jednak szczątki włosów wskazują na to, że i one były niegdyś przyodziane w futro. Continue reading „Uwlosienie”

Przenikniecie pecherzyków powietrznych w obrab miazszu nadaje mu zabarwienie biale

Należy zauważyć, że wiele włosów jest całkowicie lub tylko częściowo pozbawionych istoty rdzeniowej. W istocie korowej występuje barwik pod postacią ziarnistą i rozpuszczoną, nadający wraz z innymi własnościami włosa (np. z charakterem naskórka) odpowiednią barwę uwłosieniu. Przeniknięcie pęcherzyków powietrznych w obrąb miąższu nadaje mu zabarwienie białe (siwienie). Jak wspomniałem, korzeń włosowy jest umieszczony w tzw. Continue reading „Przenikniecie pecherzyków powietrznych w obrab miazszu nadaje mu zabarwienie biale”

Trzon wlosa

Warstwa Huxleya styka się bezpośrednio z naskórkiem włosowym. W części zbliżonej do powierzchni wolnej skóry, pochwa nabłonkowa tworzy gruczoł łojowy, który usuwa swą wydzielinę przez tenże otwór skóry, poprzez który wysuwa się włos w czasie jego wzrostu. Na łącznotkankowej pochwie skórnej przymocowują się charakterystyczne, gładkie – m m. stroszące włosy (mm. arrectores pilorum). Continue reading „Trzon wlosa”

Blaszka grzbietowa pazura jest silnie wygieta

Blaszka grzbietowa pazura jest silnie wygięta, zarówno w kierunku poprzecznym, jak i w kierunku podłużnym (), obejmując z boków wsuwającą się od tyłu wąską blaszkę podeszwową. Podobnie jak w paznokciu i tutaj blaszka grzbietowa rozpoczyna się w głębi rowka pazurowego – korzeniem(radix unguis), a kończy się wolnym, zaostrzonym – wierzchołkiem pazura (apex unguis), służącym do zahaczania się o przedmioty obce. Blaszka grzbietowa tworzy się głównie dzięki działalności rogotwórczej miazgi koronowej(corium. coronale), znajdującej się w rowku pazurowym. Współdziała z nią blaszkowata – miazga grzbietowa (corium. Continue reading „Blaszka grzbietowa pazura jest silnie wygieta”

Krawedz podeszwowa

Krawędź podeszwowa, stanowiąca główną linię podparcia kończyny, jest położona poziomo, spotykając się z krawędzią koronową u kąta ściennego (arigulus parietalis). Powierzchnia zewnętrzna puszki kopytowej jest na przedzie pochylona pod kątem 50°-55° (Schmaltz) w stosunku do poziomu w kończynach przednich, w kończynach zaś tylnych kąt nachylenia wynosi 55°-60° (Schmaltz). Po bokach blaszka grzbietowa jest ustawiona bardziej stromo. Na podłożu twardym, nieustępliwym, blaszka grzbietowa puszki kopytowej jest obciążona najsilniej, przy czym ciśnienie to ześrodkowuje się ostatecznie na krawędzi podeszwowej. Ciśnienie to wynosi w czasie spoczynku około 75 kg na jedną puszkę kopytową, ale ulega wielokrotnemu zwiększeniu w czasie chodu, a zwłaszcza w trakcie biegu i skoków. Continue reading „Krawedz podeszwowa”