napadowe migotanie przedsionków

Do węzłów sercowych, posiadających swój własny automatyzm, dochodzą zakończenia nerwowe z układu wegetatywnego, które pod wpływem podrażnień mogą zmienić czynność automatyczną węzłów. Wskutek tego powstaje zaburzenie rytmu serca, które może się przejawiać dodatnim lub ujemnym chronotropizmem, to znaczy powstać może przyśpieszenie lub zwolnienie czynności serc w zależności od tego, które zakończenia nerwowe zostały podrażnione Układ więc wegetatywny zmienia automatyzm serca, czyli zwiększa lub zmniejsza liczbę wytwarzanych bodźców w węzłach sercowych. W zakresie batmotropizmu serca, zwichnięty w swojej równowadze układ wegetatywny może wywołać powstawanie skurczów dodatkowych serca zarówno przedsionkowych jak i komorowych. Czasami skurcze dodatkowe mogą układać się rytmicznie w postaci bigamii, trigemii i quadrigemii lub też występować napadowo w postaci tak zwanych skurczów dodatkowych skupionych. Niekiedy znów w związku ze zwichnięciem równowagi układu wegetatywnego może powstać napadowe migotanie przedsionków, które stwarza stan, zwany niemiarowością całkowitą a elektrokardiogramie widzimy wtedy oko 400-600 drobnych fal przedsionkowych lub zupełny ich brak z bezładnym co do czasu zjawianiem się zespołów komorowych. Continue reading „napadowe migotanie przedsionków”

Wlókna naczyniorozszerzajace

Należy zaznaczyć, że pod- czas gdy włókna naczyniozwężające opuszczają rdzeń za pośrednictwem jego korzonków brzusznych i poprzez gałązki łączące białe przedostają się do zwojów pnia współczulnego, to włókna naczyniorozszerzające ciągną się od jądra współczulnego do nn. obwodowych drogą korzonków grzbietowych. Włókna naczyniorozszerzające, jak wspomniałem, posiadają charakter przywspółczulny, czego wyrazem jest ich wrażliwość na atropinę. Zarówno włókna naczyniorozszerzające, jak i włókna naczyniozwężające pochodzenia rdzeniowego udają się do skóry, gdzie są w stanie wpływać na regulowanie temperatury wewnętrznej ciała. Na szczególną uwagę zasługują stosunki, zachodzące w trzewiach jamy brzusznej. Continue reading „Wlókna naczyniorozszerzajace”

Dzialalnosc gruczolów potowych

Działalność gruczołów potowych jest regulowana przez obydwa układy trzewne, w ten mianowicie sposób,. że układ współczulny pobudza je, a układ przywspółczulny hamuje Gruczołami spokrewnionymi •z gruczołami potowymi są – sutki. Gruczoły łojowe(glae. sebaceae) występują nieomal reguły w towarzystwie włosów i mają postać złożonych gruczołów pęcherzykowych holokrynicznych, umieszczonych w warstwie brodawkowej (stratum. papillare) skóry właściwej. Continue reading „Dzialalnosc gruczolów potowych”

Gruczoly miedzypalcowe

Gruczoły międzypalcowe (glae. interdigitales) mieszczą się w przestrzeni międzypalcowej u licznych Przeżuwaczy. Występują one na wszystkich kończynach u Orinae, a jedynie na kończynach tylnych u Cerrus capreolus, Rangijer tarandus, Alces aloes, Dama dama. Brak ich u Bos taurus i u Cerrus elaphus. Częstym siedliskiem gruczołów skórnych dodatkowych jest okolica płciowo-odbytnicza. Continue reading „Gruczoly miedzypalcowe”

paznokiec

Pod nazwą – paznokieć (tegula) rozumiemy blaszkę rogową, pokrywającą powierzchnię grzbietową ostatniego człona palca. Blaszkę tę, ze względów, które później staną Się jasne, będziemy nazywać – blaszką grzbietową (lamina dorsalis ). Jest ona wyraźnie wypukła w kierunku poprzecznym, słabo uwypuklona w kierunku podłużnym, rozpoczyna się – korzeniem (radixtegulae), a kończy się – krawędzią wolną (margo liber), podminowaną płytkim – rowkiem podpaznokciowym (sulcus suhtegularis). Trzy zasadnicze typy – narządów pazurowych. A-typ paznokciowy; B-typ pazurowy; C-typ kopytowy; W górze przedstawiono profile przekroju blaszki grzbietowej. Continue reading „paznokiec”

Blaszka grzbietowa

Wszystkie te blaszki są ściśle ze sobą połączone, ograniczając pryzmatyczną – jamę kopytową (cavum. ungulae), w której znajdują pomieszczenie wszystkie pozostałe składniki narządu kopytowego. Blaszka grzbietowa (lamina dorsalis) tworzy ścianę przednią i ściany boczne puszki kopytowej, a zaginając się po każdej stronie w tyle pod naporem strzałki (furca), w tzw. – kącie ściennym (angulus parietalis), przechodzi na powierzchnię podeszwową puszki, tworząc tutaj – słup kopytowy (piła ungulae) . Słup ten jest odgraniczony od strzałki kopytowej głębokim rowkiem przystrzałkowym (sulcus parafurcalis). Continue reading „Blaszka grzbietowa”

Puszka rogowa

Ze względu na to, że narządy kopytowe Parzysto kopytowców wykazują wiele cech wspólnych z odpowiednimi narządami Koniowatych, zadowolimy się analizą stosunków, występujących u tych ostatnich. W skład narządu kopytowego Koniowatych wchodzą części następujące: puszka rogowa (capsula cornea), – miazga rozrodcza (corium germinatirum ), – poduszeczka sprężysta(pulv inus subcutaneus) -i wreszcie – kościec kopytowy wraz z układem więzadłowym i mięśniowym. Puszka rogowa(capsula cornea) jest torebką, stanowiąca homolog warstwy rogowej (stratum. corneum) naskórka. Jest wreszcie pewnego rodzaju odciskiem lub nagniotkiem skóry, wywołanym dużym ciśnieniem masy ciała na b. Continue reading „Puszka rogowa”

Rejestr implantacji zastawki aortalnej za pomocą transkhetera u pacjentów wysokiego ryzyka AD 7

Poważne powikłania naczyniowe odnotowano u 156 pacjentów (4,7%). Spośród wszystkich grup w trakcie zabiegu wszczepiono dwa zastawki u 72 pacjentów (2,3%), a u 12 pacjentów (0,4%) zabieg przekształcono w chirurgiczną wymianę zastawki aortalnej. Po 6 miesiącach wewnątrzoprotetycznej niedomykalności zastawki aortalnej obserwowano u 114 z 945 pacjentów (12,1%), z niedomykalnością stopnia 1. w 96 (10,2%) i stopnia 2 u 18 (1,9%); niedomykalność okołoprotezową obserwowano u 618 z 983 pacjentów (62,9%), z niedomykalnością stopnia 1. Continue reading „Rejestr implantacji zastawki aortalnej za pomocą transkhetera u pacjentów wysokiego ryzyka AD 7”