Napadowy czestoskurcz lub napadowe migotanie przedsionków

Może również powstać trzepotanie przedsionków z miarową na ogół, lecz szybką czynnością serca. Przedsionki biją wtedy 200-300 razy na minutę, komory zaś znacznie mniej. Niekiedy znów zwiększone napięcie nerwu współczulnego może przejawić się jako częstoskurcz napadowy (tacłvycardia paroxysmalis), powstały z działania obcorodnego bodźca, który zamiast prawidłowego bodźca pobudza czynność serca. Napadowy częstoskurcz lub napadowe migotanie przedsionków wiąże się ze stanem podrażnienia nerwu współczulnego lub porażenia nerwu błędnego. Zwichnięty w swojej równowadze układ wegetatywny może wywołać zaburzenia w dromotropizmie serca. Continue reading „Napadowy czestoskurcz lub napadowe migotanie przedsionków”

Warstwa kolczasta

Należy zaznaczyć, że warstwa rozrodcza naskórka jest jego warstwą rodowo i osobniczo najstarszą i najwcześniejszą, albowiem zarówno naskórek Bezczaszkowców (Acrania, np. rodzaj Branchiostoma), jak i młodych zarodków składa się jedynie z tej warstwy. 2) – Warstwa kolczasta (stratum. epinosum. ), jak i wszystkie pozostałe warstwy naskórka, jest pochodną warstwy rozrodczej i charakteryzuje się przemianami chemicznymi w protoplazmie komórek, prowadzącymi ostatecznie do powstania istoty rogowej. Continue reading „Warstwa kolczasta”

Ostatnia warstwe naskórka, warstwe najbardziej jej powierzchowna, stanowi

Ostatnią warstwę naskórka, warstwę najbardziej jej powierzchowną, stanowi 5) – warstwa rogowa (stratum corneum), składająca się z większej lub mniejszej ilości warstw komórek zrogowaciałych, obumarłych wskutek przeistoczenia się zawartości komórek w swoistą substancję, zwaną – keratyną. Ta mianowicie warstwa stanowi rzeczywistą ochronę powłok przed czynnikami zewnętrznymi. Komórki rzędu powierzchownego warstwy rogowej ulegają ustawicznemu złuszczaniu, będąc w zamian zastępowane komórkami młodszymi rzędu głębszego. Wytworami rogowymi są – łuski rogowe (squamae corneae), pokrywające ciało u Xenarthra, a kończyny i ogon u wielu spośród Insectivorc: i Rodentia. Obecność ich dowodzi, że przodkowie ssaków byli częściej wyposażeni w pancerze rogowe, przypominające analogiczne pancerze gadów. Continue reading „Ostatnia warstwe naskórka, warstwe najbardziej jej powierzchowna, stanowi”

gruczoly skórne

Ciałko takie składa się z jednej, przekształconej, komórki nabłonkowej odbiorczej, z którą styka się miseczkowate zakończenie włókna nerwowego (meniscus). Naskórek jest podłożem, z którego rozwija się wiele pochodnych, że wymienię tylko: szkliwo zębowe, ślinianki, gruczoły skórne, uwłosienie, zasadnicze składniki narządów pazurowych i wreszcie sutki. Grubość naskórka waha się w szerokich granicach u poszczególnych ssaków oraz jest zmienna w zależności od okolic ciała. A więc np. wybitnie grubym naskórkiem odznaczają się Hippopotamidae, Rhinocerotidoe i Proboseidea (tzw. Continue reading „gruczoly skórne”

Przede wszystkim nalezy rozróznic dwa najczestsze typy wlosów, wystepujace u wiekszosci ssaków

Przede wszystkim należy rozróżnić dwa najczęstsze typy włosów, występujące u większości ssaków. Są to długie, sztywne, rzadko rozmieszczone – włosy ościste oraz krótkie miękkie, puchowate – włosy wełniste, ukryte pod włosami ościstymi. W zależności od liczbowego wzajemnego stosunku obu tych typów włosów oraz od innych ich własności różnie jest oceniana wartość izolacyjna (i rynkowa) futer. Odmianę włosów ościstych stanowi jeszcze bardziej usztywniona – szczecina, cechująca Suidae oraz – kolce, występujące u Echidna hystrix, u Erinaceus europaeus i u Hystrix cristata. Rozumie się samo przez się, że kolce mają raczej charakter pancerza ochronnego, aniżeli płaszcza izolacyjnego. Continue reading „Przede wszystkim nalezy rozróznic dwa najczestsze typy wlosów, wystepujace u wiekszosci ssaków”

istnieje piec opuszek palcowych

Maximum uwstecznienia doznają opuszki u jednopalczastych Equidae. Istnieje u nich tylko jedna przekształcona – opuszka palcowa (pulrinus digitalis), nawiązująca ścisłą łączność z narządem kopytowym. W opuszce palcowej Koniowatych należy rozróżnić dwie zasadnicze części: część tylną, umieszczoną za puszką kopytową, podzieloną rowkiem na dwie symetryczne piętki (tori digitales), oraz część podeszwową, która skutkiem silnego zrogowacenia wchodzi w skład puszki kopytowej (capsula unllaris). Jest to tzw. -strzałka kopytowa rogowa (furca cornea Ufzgulae). Continue reading „istnieje piec opuszek palcowych”

paznokiec

Pod nazwą – paznokieć (tegula) rozumiemy blaszkę rogową, pokrywającą powierzchnię grzbietową ostatniego człona palca. Blaszkę tę, ze względów, które później staną Się jasne, będziemy nazywać – blaszką grzbietową (lamina dorsalis ). Jest ona wyraźnie wypukła w kierunku poprzecznym, słabo uwypuklona w kierunku podłużnym, rozpoczyna się – korzeniem (radixtegulae), a kończy się – krawędzią wolną (margo liber), podminowaną płytkim – rowkiem podpaznokciowym (sulcus suhtegularis). Trzy zasadnicze typy – narządów pazurowych. A-typ paznokciowy; B-typ pazurowy; C-typ kopytowy; W górze przedstawiono profile przekroju blaszki grzbietowej. Continue reading „paznokiec”

Rejestr implantacji zastawki aortalnej za pomocą transkhetera u pacjentów wysokiego ryzyka AD 4

Drugorzędowe punkty końcowe bezpieczeństwa to poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe lub mózgowo-naczyniowe, zdarzenia sercowe, operacja serca lub naczyń krwionośnych, krwawienie lub udar podczas obserwacji oraz klasa czynnościowa NYHA. Drugorzędnymi punktami końcowymi skuteczności były: wskaźnik sukcesu i powikłania na podstawie kryteriów Valve Academic Research Consortium (VARC), 24 z okresową echokardiograficzną oceną funkcji zastawki aortalnej w ciągu pierwszych 3 lat, w tym ocena średniego gradientu i obszaru zastawki, jako jak również ocena obecności i ciężkości niedomykalności zastawki aortalnej lub zastawki mitralnej. Stopień nasilenia niedomykalności oceniano na skali od 0 do 4, przy czym wyższe oceny wskazują na większą ostrość. Charakterystyka pacjentów, drogi dostępu i wskaźniki zgonów zostały porównane w latach 2010-2011. Continue reading „Rejestr implantacji zastawki aortalnej za pomocą transkhetera u pacjentów wysokiego ryzyka AD 4”

Rejestr implantacji zastawki aortalnej za pomocą transkhetera u pacjentów wysokiego ryzyka

Przezcewnikowe wszczepienie zastawki aortalnej (TAVI) jest nową interwencją w leczeniu pacjentów wysokiego ryzyka z ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej i współistniejącymi chorobami. Podajemy wyniki prospektywnego, wieloośrodkowego badania francuskiego krajowego, przezcewnikowego rejestru implantacji zastawki aortalnej, FRANCE 2. Metody
Wszystkie TAVI przeprowadzone we Francji, wymienione w rejestrze FRANCE 2, zostały prospektywnie włączone do badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym była śmierć z jakiejkolwiek przyczyny. Continue reading „Rejestr implantacji zastawki aortalnej za pomocą transkhetera u pacjentów wysokiego ryzyka”