Rejestr implantacji zastawki aortalnej za pomocą transkhetera u pacjentów wysokiego ryzyka AD 7

Poważne powikłania naczyniowe odnotowano u 156 pacjentów (4,7%). Spośród wszystkich grup w trakcie zabiegu wszczepiono dwa zastawki u 72 pacjentów (2,3%), a u 12 pacjentów (0,4%) zabieg przekształcono w chirurgiczną wymianę zastawki aortalnej. Po 6 miesiącach wewnątrzoprotetycznej niedomykalności zastawki aortalnej obserwowano u 114 z 945 pacjentów (12,1%), z niedomykalnością stopnia 1. w 96 (10,2%) i stopnia 2 u 18 (1,9%); niedomykalność okołoprotezową obserwowano u 618 z 983 pacjentów (62,9%), z niedomykalnością stopnia 1. u 452 (46,0%), stopnia 2. u 158 (16,1%) i stopnia 3. u 8 (0,8%). Po roku niedomykalność zastawki aortalnej była obserwowana u 43 z 458 pacjentów (9,4%), z niedomykalnością stopnia 1. w 36 (7,9%), stopnia 2. w 6 (1,3%) i stopniem 3 w (0,2%); niedomykalność okołoprotezową obserwowano u 285 z 426 pacjentów (66,9%), z niedomykalnością stopnia 1. w 201 (47,2%), stopnia 2. u 79 (18,5%) i stopnia 3 u 5 (1,2%).
Śmiertelność była istotnie niższa w porównaniu z transfemoralną niż w podejściu transapo- logicznym; odpowiednie wskaźniki zgonu wyniosły 8,5% i 13,9% po 30 dniach oraz 17,2% i 22,4% po 6 miesiącach (ryc. 1). Nie było istotnej różnicy w stopie sukcesu proceduralnego według podejścia. Komplikacje zdefiniowane przez VARC różniły się istotnie pomiędzy podejściami, z wyjątkiem udaru, drobnego i zagrażającego życiu krwawienia oraz niedomykalności zastawki aortalnej (Tabela 3). Objętość procedur wszczepiania, które przeprowadzono w każdym ośrodku badawczym, nie miała znaczącego wpływu na wynik.
Rysunek 2. Rysunek 2. Status funkcjonalny NYHA. Pokazano proporcje pacjentów w każdej klasie funkcjonalnej NYHA na podstawie ich objawów w każdym punkcie czasowym. Dane o śmierci obejmują zgony z wszystkich przyczyn.
W przypadku analizy wieloczynnikowej czynnikami istotnie powiązanymi z roczną umieralnością były podwyższone logistyczne EuroSCORE (współczynnik ryzyka na wzrost o 1%, 1,37, przedział ufności 95% [CI], 1,19 do 1,58), klasa III lub IV wg NYHA w porównaniu z klasą I lub II (współczynnik ryzyka, 1,49, 95% CI, 1,09 do 2,03), podejście transapo- logiczne versus podejście transfemoralne (współczynnik ryzyka, 1,45; 95% CI, 1,09 do 192) i stopień niedomykalności okołoprotezowej wynoszący 2 lub więcej w porównaniu do stopień mniejszy niż 2 (współczynnik ryzyka, 2,49; 95% CI, 1,91 do 3,25). Po roku 89,5% przeżywających pacjentów było bezobjawowych lub tylko łagodnie objawowych (klasa I lub II wg NYHA) (ryc. 2).
Liczba pacjentów, którzy przeżyli TAVI wynosiła 1551 w 2010 r. I 1640 w 2011 r. Od 2010 r. Do 2011 r. Odnotowano znaczące zmniejszenie podstawowego logistycznego EuroSCORE (22,8 . 14,8 w 2010 r. W porównaniu z 20,9 . 13,8 w 2011 r.), Wykorzystanie transap trasa (301 z 1544 pacjentów [19,5%] vs 263 z 1623 pacjentów [16,2%]) i zastosowanie znieczulenia ogólnego (1137 z 1550 pacjentów [73,4%] vs
[podobne: allegro kontakt telefoniczny z obsługą, dentysta warszawa mokotów, iphone 5s case allegro ]

Powiązane tematy z artykułem: allegro kontakt telefoniczny z obsługą dentysta warszawa mokotów iphone 5s case allegro