Mapowanie śmiertelności Plasmodium falciparum w Afryce w latach 1990-2015 ad 7

Wysiłki zmierzające do zlokalizowania kontroli malarii obecnie nie wykorzystują szczegółowych opisów geograficznych współczynników przypadków. Rycina 5 pokazuje regiony o najwyższym oszacowanym ryzyku zgonu z powodu malarii i niskim zasięgu leczenia lekami oraz siatki łóżkowe potraktowane insektycydem w 2015 r. Do leczenia uzależnienia od narkotyków, obszary o najwyższej szacowanej śmiertelności (> 20 zgonów na malarię na 10 000) i niskim lekiem przeciwmalarycznym zasięg (<30%) koncentruje się w południowej połowie Mali; obszary przygraniczne między Mali, Burkina Faso, Niger, Benin i Nigerią; Zachodnia Gwinea; południowo-wschodnia Demokratyczna Republika Konga; oraz różne hotspoty w Nigrze, Kamerunie, Republice Środkowoafrykańskiej, Angoli i Wybrzeżu Kości Słoniowej (rysunek 5A). Obszary o niższej szacowanej śmiertelności z powodu malarii (10 do 20 zgonów na malarię na 10 000) i niskiej liczbie pokrycia narkotyków (<30%) obejmują dużą część Afryki Zachodniej, Republiki Środkowoafrykańskiej i Demokratycznej Republiki Konga, a także części Angoli, Mozambiku i Zambia. W przypadku siatek łóżkowych potraktowanych insektycydem zasięg jest stosunkowo wyższy, zgodnie z oczekiwaniami; jednak obszary o najwyższej szacowanej śmiertelności (> 20 zgonów na malarię na 10 000) i niskim zasięgu sieci łóżek owadzich potraktowanych insektycydem (<50% osób zagrożonych spaniem pod siateczką łóżka potraktowanego środkiem owadobójczym) pozostają w obszarach ogniskowych na obszarze West i Central Afryka, w szczególności w Gwinei, Burkina Faso, Nigrze, Nigerii, Kamerunie i Angoli21 (rys. 5B). Na rycinie 5 przedstawiono również obszary o wysokiej szacowanej śmiertelności z powodu malarii i niskim zasięgu obu sieci łóżek poddanych działaniu insektycydów i leków przeciwmalarycznych – mianowicie Nigerii, Angoli i Kamerunu oraz części Republiki Środkowoafrykańskiej, Kongo, Gwinei i Gwinei Równikowej. Dyskusja
Ponieważ dane dotyczące umieralności na malarię pozostają trudne do zdefiniowania i zebrania, dane takie są stosunkowo rzadkie w Afryce subsaharyjskiej. W tym miejscu opracowaliśmy podejście, które wykorzystuje dane dotyczące występowania malarii i częstości występowania klinicznego (oraz związków między tymi wskaźnikami) w celu uzyskania bardziej szczegółowych szacunków dotyczących umieralności na malarię w Afryce Subsaharyjskiej pod względem liczby ludności oraz stopnia zmian wskaźników śmierci przed i w trakcie niedawna era działań kontrolujących malarię.
Spadek szacowanej śmiertelności malarii na kontynencie potwierdza wartość niedawnego globalnego nacisku na opanowanie choroby. Możliwość szczegółowego audytu, w przypadku gdy działania kontrolne mają i nie przyniosły spadków, może również zidentyfikować studia przypadków, aby w dalszym stopniu informować o wysiłkach potrzebnych do osiągnięcia nowego celu Celu zrównoważonego rozwoju, aby zakończyć epidemię malarii do 2030 roku. W tym samym czasie, historyczny trend w szacunkowa śmiertelność malarii w latach 90., która była napędzana przez oporność na chlorochin, 23 stanowi ostrzeżenie. Istniejące zyski i przyszłe skutki mogą zostać odwrócone, jeśli odporność na artemisininę24 nie będzie odpowiednio zarządzana. Ponadto, biorąc pod uwagę centralną rolę siatek na maty leczonych insektycydami w zmniejszaniu obciążenia malarią w ciągu ostatniej dekady, opór pyretroidowy25 będzie musiał być również ostrożnie zarządzany.
Nasze szacunki dodatkowo podkreślają, że pozostały ciężar zgonów z powodu malarii pozostaje nieznośnie duży, a zakres zwiększonej kontroli jest znaczny21. Przedstawione tutaj przykłady identyfikacji obszarów wysokiego ryzyka o niskim zasięgu interwencji stanowią podstawę znacznie bardziej wyrafinowanego ukierunkowania zapobiegania i leczenia
[więcej w: monoterapia, Warszawa terapia orthokine, terapia orthokine ]

Powiązane tematy z artykułem: monoterapia rtg zębów terapia orthokine