Choroba niedoboru odporności z mutacjami i granulami RAG czesc 4

Stan pacjenta jest stabilny podczas regularnych infuzji IgG, a ona jest oceniana pod kątem transplantacji komórek macierzystych. Wyniki molekularne
Rodzice każdego z trójki dzieci wyrazili świadomą zgodę na przeprowadzenie badań opisanych poniżej.
Ryc. 2. Ryc. 2. Mutacje w RAG1 i RAG2 oraz rodowody pacjentów. Panel A pokazuje mutacje w RAG1 prowadzone przez Pacjenta (p1) i Pacjenta 2 (p2), w tym nowe mutacje R314W, R778Q i R975W. Panel B pokazuje mutacje w RAG2 prowadzone przez Pacjenta 3 (p3), w tym nowe mutacje T77N i G451A. Żadna z mutacji nie została wykryta u 105 zdrowych osób z grupy kontrolnej, które zostały dopasowane do rasy. Panel C pokazuje drzewa genealogiczne pacjentów z fenotypowo wyrażonym niedoborem RAG, reprezentowanym przez pełne koła. Otwarte kręgi reprezentują członków rodziny płci żeńskiej oraz otwarte kwadraty członków rodziny męskiej. PHD oznacza homeodomenę roślinną.
Tabela 4. Tabela 4. Procent komórek z rekombinacją V (D) J. Złożone heterozygotyczne mutacje w RAG1 lub RAG2 zidentyfikowano u wszystkich trzech pacjentów (Figura 2 i Tabela 3). Żadna z mutacji nie została wykryta u 105 zdrowych osób z grupy kontrolnej, które zostały dopasowane do rasy białej (dane nie przedstawione). Funkcjonalne znaczenie mutacji oceniano w pierwotnych ludzkich skórnych fibroblastach, które kotransfekowano wektorami substratu, które pozwalają na ocenę skuteczności rekombinacji V (D) J i plazmidów ekspresyjnych kodujących dzikiego typu lub zmutowane białka RAG1 lub RAG2 (Tabela 4). Procenty komórek pozytywnych do rekombinacji w subpopulacji transfekowanych fibroblastów wahały się od mniej niż 5% do około 30% kontroli pozytywnej. Bez odpowiednich monoklonalnych przeciwciał przeciwko ludzkim białkom RAG, mierzyliśmy stabilność RNA transfektantów in vitro jako surogat. Wszystkie RNA były równie dobrze eksprymowane, co oceniono za pomocą półilościowej PCR z odwrotną transkryptazą.
Mutacje w genie 2 wiążącym nukleotyd z domeną oligomeryzacji (NOD2) są związane z różnymi chorobami ziarniniakowymi (np. Choroba Leśniowskiego i Crohna, zespół Blau i sarkoidoza o wczesnym początku). Ponieważ nasi pacjenci mieli ziarniniaki w różnych narządach, sprawdziliśmy ich genotypy NOD2 poprzez sekwencjonowanie genomowe. Nie wykryto żadnych zmian przewidywanych sekwencji aminokwasowych w porównaniu z allelami typu dzikiego (dane nie pokazane).
Dyskusja
Opisujemy trzy dziewczynki z pierwotną chorobą niedoboru odporności związaną z hipomorficznymi mutacjami w jednym z dwóch genów aktywujących rekombinazę (RAG1 i RAG2). Dwóch z trzech pacjentów (Pacjentów i 3) nie miało ani nie było istotnych infekcji w okresie niemowlęcym lub we wczesnym dzieciństwie.
Histologiczne odkrycia w różnych narządach były godne uwagi dla ziarniniaków zawierających komórki nabłonka CD68 + i komórki T CD8 +, które były poliklonalne u dwóch z trzech pacjentów. W krwi obwodowej stwierdzono zmniejszoną liczbę komórek T i B, ale normalną liczbę komórek NK. Udział aktywowanych komórek T (HLA-DR +) wzrósł, a większość limfocytów T była typu pamięci (CD45RO +).
Odkrycia kliniczne u trójki dzieci wyraźnie różniły się od wyników klasycznego SCID (mutacje zerowe obu alleli RAG i brak aktywności RAG), zespół Omenna (mutacja missense co najmniej jednego allelu RAG z zachowaniem pewnej aktywności RAG), oraz atypowy SCID (mutacja missense co najmniej jednego allelu RAG, ale z cechami, które nie są typowe dla zespołu Omenna) .8,9 W przeciwieństwie do naszych pacjentów, osoby z atypowym SCID są dziećmi spokrewnionych rodziców, obecnych z groźnymi infekcjami w okresie niemowlęcym i nie mają choroby ziarniniakowej
[więcej w: dentysta warszawa mokotów, usg genetyczne warszawa, ginekolog pruszków ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta warszawa mokotów ginekolog pruszków usg genetyczne warszawa